Erotisch feest Eyes Wide Shut - Blog

Gepubliceerd op 12 november 2022 om 21:51

Erotisch feest Eyes Wide Shut

‘Goedemorgen Izzy, goed weekend gehad?’
- ‘Goedemorgen! Ja, hoor, prima weekend. Jij?’ 

‘Ook! Zaterdagavond de stad in geweest. Was weer veel te gezellig, haha! Hebben jullie nog wat gedaan dit weekend?’
- ‘Ach, nee, niet echt. Lekker rustig aangedaan.’

 

Zo zou een willekeurige maandagochtend op mijn werk kunnen klinken. Mijn collega zal glimlachen en wellicht de conclusie trekken dat ik maar een degelijk leventje leid. Ik weet echter wel beter…

 

Mijn man en ik hebben dit weekend namelijk een feest van een bekende organisatie bezocht: Eyes Wide Shut. Een erotisch getinte party in een kasteel met bijpassende dresscode. Van de dames wordt verwacht dat zij in lingerie verschijnen. Mannen dienen een pak te dragen, of tenminste een nette pantalon met dito overhemd. Voor iedereen geldt dat er daaroverheen een cape en een Victoriaans masker gedragen moet worden.

 

Een feest zoals deze boek je als een arrangement. Hierbij inbegrepen zit een viersterren hotelsuite (met champagne en chocoladetruffels als welkomstpresentje op de kamer!) en vervoer vanaf het hotel naar het kasteel en vice versa. En uiteraard toegang tot het evenement zelf. Leuk detail: tot op de dag van het gebeuren heb je geen idee waar je precies naartoe gaat. Je weet dat het bijvoorbeeld ‘ergens in de zuidelijke kant van Nederland is’, maar daar is ook alles mee gezegd. Dat maakt het bijzonder spannend!

 

Zaterdag om elf uur in de ochtend komt de verlossende mail met informatie binnen. We moeten ons diezelfde middag melden bij een gevestigde hotelketen in Noord-Brabant. Het weekend gaat beginnen!

 

‘Goedemiddag.’ Een jonge receptiemedewerker van het hotel heet ons welkom.
Mijn man en ik groeten hem terug en ik leg mijn telefoon op de balie. Via de mail hebben we een ticket ontvangen met een barcode.
De receptiemedewerker scant de streepjes en vist een pasje uit een bak. ‘Kamer 215. Op de eerste verdieping direct aan de rechterkant. Vanavond om half tien worden jullie hier opgehaald om naar het feest te gaan. Willen jullie van tevoren nog dineren?’


Dat willen we en hij reserveert een tafel voor ons in het restaurant. Gewapend met het pasje lopen we de trap op naar de eerste verdieping. Onze kamer bevindt zich helemaal aan het einde van een lange gang. Onderweg komen we een paar stelletjes tegen.
Zouden zij ook vanavond…? We weten het niet. Het zouden natuurlijk ook reguliere gasten kunnen zijn.

 

Na het avondeten hebben we nog ruim de tijd om onszelf klaar te maken voor het feest. Eerst maken we gretig gebruik van de luxueuze stortdouche. Wat heerlijk is dat, zeg. Daarna trek ik mijn rode lingeriesetje aan.
‘Wauw, lekker hoor!’ complimenteert mijn man, ‘doe de rest ook even aan, dan maak ik een mooie foto van je!’

 

Dat is een goed idee. Ik stap in mijn hooggehakte laarzen. Het leer komt tot over mijn knieën. De lange, zwarte cape draag ik over mijn schouders. Tenslotte zet ik mijn Victoriaanse kattenmasker op, waardoor de bovenste helft van mijn gezicht bedekt is.
Mijn man gaat iets door zijn hurken en voordat we het weten doen we een heuse fotoshoot samen. Want, mijn man moet natuurlijk ook vastgelegd worden! Onder zijn cape draagt hij een donkerblauwe pantalon en een wit overhemd. Zijn masker van Pulcinella (Pulcinella, gekenmerkt door zijn grote neus en zijn sluwe aard, stamt uit een beroemd Italiaans volkstheater uit de 17e eeuw) matcht met de mijne. Beide maskers zijn wit met goud gekleurd en versierd met bladmuziek.

 

Voordat we het weten is het tijd om terug naar de receptie te gaan. Buiten zien we al een grote touringcar klaarstaan. Bij de uitgang van het hotel staan ongeveer dertig andere stellen te wachten. We maken her en der een praatje, totdat we mogen instappen.

 

Na een kwartiertje in de bus zien we plots een paars verlicht kasteel. De contouren ervan steken scherp af tegen de donkere nacht. We verlaten de bus. Het pad naar de entree wordt aan weerszijden verlicht door heldere lampjes. Aan het einde van het weggetje staan grote fakkels. Vlammen dansen speels in de wind en doen de lucht aangenaam vurig ruiken. Het ziet er imposant en indrukwekkend uit. We lopen in stilte richting de grote, houten deuren die toegang verlenen tot het kasteel. Bij de ingang staat de organisator van het feest, in hoogsteigen persoon. Met drie zoenen worden we allemaal van harte welkom geheten.

 

Via een wenteltrap lopen we omhoog naar een geïmproviseerde kleedruimte. We perfectioneren onze kostuums en doen onze maskers op. Onze tas kunnen we achterlaten bij de bewaakte garderobe. Voorzichtig lopen we de draaitrap weer af. Het masker zorgt voor een extra moeilijkheidsgraad: je zicht is beperkt en naar beneden kijken lukt bijna niet. Ik smokkel door mijn masker een beetje naar voren te trekken, zodat ik ruim zicht heb op mijn voeten en de traptreden.

 

Nu zijn we klaar om het feestgedruis in te gaan. We kopen een biertje bij de bar en stappen naar binnen. Een DJ draait opzwepende dancemuziek. Niet te hard, niet te zacht. Precies goed eigenlijk. Het is druk in de zaal en we kijken onze ogen uit. Iedereen heeft zijn of haar best gedaan om er goed uit te zien vanavond. In een hoek van de zaal is een trap, die ons naar een soort vide brengt. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de dansende menigte beneden.

 

‘Dat is een mooi masker,’ wijs ik mijn man. Hij ziet direct wat ik bedoel en knikt.
‘Mooie dame ook,’ grinnikt hij.
We grijnzen en wisselen een blik van verstandhouding. Dit vinden we zo fijn samen. Kijken, flirten, een beetje teasen en versieren. Wie weet wat deze avond ons brengt.

 

De DJ draait het volume van de muziek langzaam zacht. Even is het stil. Dan klinkt een harde, monotone bombastische toon. Het is klokslag elf uur. Op een klein podium in de zaal verschijnen gemaskerde mensen in witte gewaden. De bombastische muziek wordt melodieuzer. Het is de muziek uit de gelijknamige film Eyes Wide Shut. Op het podium vindt een korte ceremonie plaats. Dan klinken de magische woorden: ‘You will kindly remove your mask.’

 

Overal om ons heen gaan de maskers af. Mijn man en ik doen het ook. Iedereen lacht naar elkaar, het ritueel zorgt voor een soort van saamhorigheid onder de gasten.
Even maar.
Dan geeft de DJ een slinger aan zijn volumeknop en nu is het echt tijd om te dansen.
Mijn man en ik gaan eerst nog even langs de garderobe. We ruimen onze maskers op en ik besluit om ook mijn cape af te doen. Het is warm in de zaal en ik vermoed dat de temperatuur nog wel hoger zal oplopen. Gehuld in mijn rode lingerie en mijn lange zwarte laarzen stap ik de dansvloer op. Mijn man in zijn pantalon en overhemd achter me. We dansen, sjansen en maken moeiteloos contact met vele leuke, mooie mensen.

 

Met één stel hebben we een bijzonder leuke klik. Ze logeren in hetzelfde hotel als wij. Gevieren vermaken we ons opperbest en voordat we het weten is het drie uur. Het feestje is ten einde. De touringcar staat weer klaar om ons op te halen. Een kwartiertje later stappen we uit bij ons hotel.

 

‘Willen jullie al slapen?’ informeert het leuke koppel.
We schudden resoluut ons hoofd. Het stel glimlacht ondeugend.
Onze avond is nog lang niet ten einde…