De ware liefde waren met zoveel dat het gewoon echt heel leuk was.

Gepubliceerd op 14 juli 2019 01:14

Sprookjesachtig mooi klinkt het. De ware liefde. De man, waarvoor je je zeemeerminnenstaart aan Tritons drietand hangt. Of de vrouw, omringd door zeven dwergen en ogenschijnlijk dood in haar glazen kist. Toch wordt ze gekust – en ware liefde zegeviert. De zeemeermin, de matroos, de prins, de prinses en ook de dwergen, ze leven allemaal nog lang en gelukkig. In hun sprookjesbubbel.

 

Prik! De vlijmscherpe punt van een naald prik ik doelbewust in de bubbel. Met een paar gekleurde spetters verdwijnt de bubbel in het niets. Zo. Dat is realistischer. Hoezo één ware liefde? Daar geloof ik niet in. Want stel, stel hè, dat er maar één ware liefde zou zijn. Nou, dan zou het toch wel heel toevallig zijn dat deze ware liefde vaak op fietsafstand bij jou vandaan woont. Wel handig, trouwens.

 

Na een paar jaar heen en weer fietsen, met soms zelfs een paar kinderen voor en achterop, wordt je ingehaald door een mountainbike, of een hippe elektrische fiets. Tijdens het inhalen werpen ze een goedkeurende blik achterom en houden misschien wel even in. Je trapt even door en voor je het weet fiets je er naast. Naast de mooie, goedgebouwde elektrische fiets. Fier rechtop en met een lach op je blozende gezicht. De hernieuwde aandacht en de complimentjes doen je goed. Als je een paar kilometer verderop een fietsenzaak tegenkomt hoef je niet lang na te denken. Een groot reclamebord voor de zaak laat weten dat je vandaag extra korting krijgt op die nieuwe, hippe, elektrische fiets. Mits je jouw oude fiets inruilt, natuurlijk.

 

Samen fietsen jullie verder. Je nieuwe metgezel heeft een geheel nieuwe kijk op de traditionele fietsroutes. Er wordt, zoals je gewend was, wel met twee personen naast elkaar gefietst. Maar er is altijd ruimte voor meer fietsers. Zolang het klikt. En zolang het leuk is. Geen verplichtingen. Meefietsen is geoorloofd zolang iedereen er van op de hoogte is en het voor iedereen goed voelt. Liefde, communicatie, respect en humor vormen het kompas van deze nieuwe fietsroute. Het fietst fantastisch.

 

In de verte klinkt het geluid van een motor. Eerst zacht en onopvallend, maar al snel zwelt het geluid aan. Gehuld in een stoer pak komt een motorrijdster langszij. Nieuwsgierig kijk je over je schouder. Een lange blonde staart wappert vanonder de helm achter haar aan. Wat een mooie motor.
Abrupt sta je stil.


Zij ook. Ze remt hard. Haar achterwiel laat een dun rubberspoor achter op het asfalt. Het lederen motorpak accentueert haar smalle taille. Soepel stapt ze van de motor af.

 

Een hand drukt zacht in je zij. Je huidige metgezel staat naast je, zoals hij altijd doet.
‘Ga je gang,’ fluistert hij.
De motorrijdster klikt de sluiting van haar helm onder haar kin open en legt dan haar handen tegen de zijkant van haar helm. Haar armen brengt ze omhoog en langzaam haalt ze de helm van haar hoofd. Met één hand woelt ze achteloos door haar lange haren. Ze is prachtig.

 

Je voelt het door je hele lijf. Zij ook. Als je dichterbij komt kun je een glimlach niet onderdrukken. Zij ook niet. Jullie weten het allebei. Dit gaat gebeuren. En het gaat heel leuk zijn. Misschien voor even, misschien zelfs wat langer. De route is nog niet uitgestippeld. En wie weet, wat je nog tegenkomt.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.