Eyes Wide Shut (Madame Homard) - Zo was het!

Gepubliceerd op 3 november 2019 23:27

Goedemorgen Izzy, goed weekend gehad?
Goedemorgen! Ja, hoor, prima weekend. Jij?
Ook! Zaterdagavond de stad in geweest. Was weer veel te gezellig, haha! Hebben jullie nog wat gedaan dit weekend?
Ach, nee, niet echt. Lekker rustig aan gedaan…

 

Zo ongeveer zal het wel klinken morgenochtend op het werk. Mijn collega zal glimlachen en ongetwijfeld iets denken in de trant van ‘wow, lekker saai en degelijk!’
Ik vind het best, want ik weet wel beter. Saai en degelijk was mijn weekend namelijk allerminst.

 

Mijn man en ik hebben dit weekend een feest van Madame Homard bezocht. Een erotisch getint feestje in een kasteel. Met als thema Eyes Wide Shut. De dresscode voor dames: lingerie, cape en masker. De heren dienden een pantalon en een overhemd te dragen, met ook een cape en een masker.
Een feest van Madame Homard boek je als een arrangement. Hierbij inbegrepen zit een viersterren hotelsuite (met champagne en chocoladetruffels als welkomstpresentje op de kamer!) en vervoer vanaf het hotel naar het kasteel en vice versa. En uiteraard toegang tot het feest zelf. Leuk detail: tot op de dag van het feest heb je geen idee waar je precies naartoe gaat. Je weet dat het ‘ergens in de zuidelijke kant van Nederland is’, maar daar is ook alles mee gezegd. Dat maakt het bijzonder spannend!

 

Zaterdag om elf uur in de ochtend komt de verlossende mail met informatie binnen. We moeten ons diezelfde middag melden bij het Van der Valk Hotel in Uden. Het weekend gaat beginnen!

 

‘Goedemiddag.’ Een jonge receptiemedewerker van het Van der Valk hotel in Uden heet ons welkom. Mijn man en ik groeten hem terug en ik leg mijn telefoon op de balie. Via de mail hebben we een ticket ontvangen met een barcode. De receptiemedewerker scant de code en vist uit een bak een pasje.
‘Kamer 215. Op de eerste verdieping direct aan de rechterkant. Vanavond om half tien worden jullie hier opgehaald om naar het feest te gaan. Willen jullie nog dineren?’
Dat willen we en hij reserveert een tafel voor ons in het restaurant. Gewapend met het pasje lopen we de trap op naar de eerste verdieping. Onze kamer bevindt zich helemaal aan het einde van een lange gang. Onderweg komen we een paar stelletjes tegen. Zouden zij ook vanavond….? We weten het niet. Het zouden ook zomaar reguliere gasten kunnen zijn natuurlijk.

 

Na het diner hebben we nog ruim de tijd om onszelf klaar te maken voor het feest. Eerst maken we gretig gebruik van de luxueuze stortdouche. Wat heerlijk is dat, zeg. Ik trek mijn rode lingeriesetje aan.
‘Wauw, lekker hoor!’ complimenteert mijn man me, ‘doe de rest ook even aan, dan maak ik een mooie foto van je!’
Dat is een goed idee. Ik stap in mijn hooggehakte leren laarzen. De stof komt tot over mijn knieën. De lange, zwarte cape draag ik over mijn schouders. Een Victoriaans kattenmasker bedekt de bovenste helft van mijn gezicht. Mijn man gaat iets door zijn hurken en voordat we het weten doen we een heuse fotoshoot samen. Want, mijn man moet natuurlijk ook vastgelegd worden! Hij draagt onder zijn cape een donkerblauwe pantalon en een wit overhemd. Zijn masker van Pulcinella (Pulcinella stamt uit een beroemd Italiaans volkstheater uit de 17e eeuw. Kenmerkend zijn de grote neus en zijn sluwe aard) matcht met de mijne. Beide maskers zijn wit met goud gekleurd en versierd met bladmuziek.

 

Het is tijd om naar de ingang van het hotel te gaan. Er staan ongeveer dertig stellen te wachten en we maken her en der een praatje. Een grote bus haalt ons op. De rit naar het kasteel duurt ongeveer een kwartiertje.

 

Een paars verlicht kasteel steekt scherp af tegen de zwarte nacht. Het donkere pad naar de entree wordt aan weerszijden verlicht door led lichtjes. Aan het einde van het pad staan grote fakkels. Vlammen dansen speels in de wind en doen de lucht aangenaam vurig ruiken. Het ziet er imposant en indrukwekkend uit. Onze groep loopt bijna in stilte over het pad richting de grote, houten deuren die toegang verlenen tot het kasteel. Bij de ingang staat Madame Homard herself. Met drie zoenen heet ze iedere gast van harte welkom.

 

Via een wenteltrap lopen we omhoog naar een geïmproviseerde kleedruimte. We perfectioneren onze kostuums en doen onze maskers op. Onze tas kunnen we achterlaten bij de bewaakte garderobe. Voorzichtig lopen we de wenteltrap weer af. Het masker zorgt voor een extra moeilijkheidsgraad: je zicht is beperkt en naar beneden kijken lukt bijna niet. Ik smokkel door mijn masker een beetje naar voren te trekken, zodat ik ruim zicht heb op mijn voeten en de traptreden.

 

Nu zijn we klaar om de feestzaal in te gaan. We kopen een biertje bij de bar en stappen naar binnen. Een DJ draait opzwepende dance muziek. Niet te hard, niet te zacht. Precies goed eigenlijk. Het is druk in de zaal en we kijken onze ogen uit. Iedereen heeft zijn of haar best gedaan om er goed uit te zien vanavond. In een hoek van de zaal is een trap, die ons naar een soort vide brengt. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de dansende menigte beneden. ‘Dat is een mooi masker,’ wijs ik mijn man. Hij ziet direct wat ik bedoel en knikt. ‘Mooie dame ook,’ grinnikt hij. We grijnzen en wisselen een blik van verstandhouding. Dit vinden we zo fijn samen. Kijken, flirten, een beetje teasen en versieren. Wie weet wat deze avond ons brengt.

 

De DJ draait het volume van de muziek langzaam zacht. Even is het stil. Dan klinkt een harde, monotone bombastische toon. Het is klokslag elf uur. Op een klein podium in de zaal verschijnen gemaskerde mensen in witte gewaden. De bombastische muziek wordt melodieuzer. Het is de muziek uit de gelijknamige film Eyes Wide Shut. Op het podium vindt een korte ceremonie plaats. Dan klinken de magische woorden. You will kindly remove your mask.

 

Overal om ons heen gaan de maskers af. Mijn man en ik doen het ook. Iedereen lacht naar elkaar, het ritueel zorgt voor een soort van saamhorigheid onder de gasten. Even maar. Dan geeft de DJ een slinger aan zijn volumeknop en is het nu echt tijd om te dansen. Mijn man en ik gaan eerst nog even langs de garderobe. We ruimen onze maskers op en ik besluit om ook mijn cape af te doen. Het is warm in de zaal en ik vermoed dat de temperatuur nog wel hoger zal oplopen. Gehuld in mijn rode lingerie en mijn lange zwarte laarzen stap ik de dansvloer op. Mijn man in zijn pantalon en overhemd achter me. We dansen en sjansen. Er zijn veel mooie mensen op het feestje van Madame Homard. Dat doet ze goed.

 

We hebben een bijzonder leuke klik met één stel. Ze logeren in hetzelfde hotel als wij. Met ons vieren vermaken we ons opperbest en voordat we het weten is het drie uur. Het feestje is ten einde. De bus staat weer klaar om ons op te halen. Een kwartiertje later stappen we uit bij het Van der Valk hotel in Uden. ‘Willen jullie al slapen?’ informeert het leuke stel. We schudden ons hoofd. Het stel glimlacht ondeugend. Onze avond is nog niet ten einde.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.