Twee vrouwen (3/4)

Gepubliceerd op 24 november 2019 15:39

 

Vorige week las je hoe Rosalie de fotoshoot redde door haar eigen huis als locatie aan te bieden. De campagne kan doorgaan!

 

Vera heeft al haar apparatuur vakkundig uitgestald. Haar camera staat op het statief. De lichtinval is goed. Beter kan niet.
‘Je mag je wel gaan omkleden. Dan doe ik daarna nog even snel je make-up,’ zegt Vera.

 

‘Prima,’ antwoordt Rosalie. Ze voelt zich comfortabel en kent geen gene. Naast Vera kleedt ze zich uit, totdat ze enkel nog een zwarte string draagt. Vera overhandigt haar de donkere jeans voor de campagne. Rosalie is werkelijk een prachtvrouw. Wat een lijf, en wat een mooie kop. Nonchalant stapt Rosalie in de jeans en trekt deze over haar billen. Haar bovenlijf is ontbloot. Glanzende, donkerrode krullen vallen sierlijk over haar stevige borsten en bedekken als een enorme waterval haar bovenlichaam. Vera slikt even. Rosalie maakt haar in de war en dat wil ze niet.

 

‘Make-up?’ vraagt Rosalie. Ze heeft al twee stoelen gepakt en zet ze tegenover elkaar. In de ene neemt ze zelf plaats. Vera pakt haar make-uptas en gaat tegenover haar zitten. Grote, groene ogen kijken haar guitig aan en Rosalies volle lippen vormen een brede lach. Van dichtbij is ze nog knapper. Er kriebelt iets in Vera’s onderbuik. Snel onderdrukt ze het. Ze baalt van haar eigen onprofessionaliteit, maar ze kan er niets aan doen.

 

Vera schuift nog iets dichterbij en legt haar hand op Rosalies wang om haar gezicht stil te houden. Met haar andere hand tekent ze met een oogpotlood accenten rondom haar ogen. Minutenlang zitten ze op enkele tientallen centimeters van elkaar en hebben continue oogcontact, terwijl Vera met verschillende kleuren de ogen van Rosalie nog mooier maakt. Hoewel het in de ruimte niet warm is, voelt ze een zweetpareltje tussen haar borsten door lopen.

 

‘Zo, klaar,’ besluit Vera opgelucht. Snel laat ze Rosalie los. Ergens is de sfeer veranderd. De grote groene ogen bekijken haar met een mengeling van nieuwsgierigheid en genegenheid.
Rosalie schraapt bijna geruisloos haar keel. ‘Bedankt. Wat heb je een zachte hand, trouwens.’ Een beetje onzeker kijkt Vera naar haar hand. Voorzichtig legt Rosalie de hare eroverheen. Het zweet breekt Vera nu uit. Het lijkt wel tien graden warmer te zijn dan daarnet. De lucht is broeierig. ‘Zullen we beginnen?’ vraagt Vera. Rosalie knikt en brengt Vera’s hand naar haar mond. Ze geeft er een kus op en laat haar los. Dan staat ze op van haar stoel. ‘Waar wil je me hebben?’

 

Vera zit nog verbouwereerd op haar stoel. Ze heeft even geen idee wat ze met deze dame moet. Ja, niks, natuurlijk. Maar tussen haar lijf en haar verstand is op het moment een heuse strijd gaande. Elke zenuw in haar lichaam wil op dit moment maar één ding. Maar één iemand. Zo dichtbij mogelijk. Rosalie paradeert wat voor de camera. Vera herpakt zich en neemt plaats achter het statief. Ze geeft instructies over verschillende poses en Rosalie werkt gewillig mee. Ze heeft talent en de jeans staat haar geweldig. Bijna zijn ze klaar. Nog een paar foto’s.

 

Door de lens heen ziet Vera hoe Rosalie haar lange donkerrode krullen bij elkaar kamt met haar vingers en het uitschudt over haar rug. Haar borsten zijn nu volledig zichtbaar. Vera voelt een aangename schok door haar lijf gaan, maar wil niet direct toegeven. ‘Kun je je borsten iets meer bedekken voor de laatste foto’s?’ Rosalie knikt braaf. ‘Ja. Hoeveel ongeveer? Wil je me even helpen?’

 

Vera’s knieën knikken en de strijd tussen haar lijf en haar verstand is gestreden. Ze stapt achter haar camera vandaan. Rosalie kijkt haar uitdagend aan en speelt met haar krullen. ‘Misschien zo?’ oppert ze, terwijl ze een paar strengen haar over haar tepels laat glijden. Ze stapt zelfverzekerd op Vera af en duwt haar zacht tegen de muur achter haar. ‘Ik wil je,’ fluistert Rosalie. Vera streelt de blote borsten van Rosalie en kust haar. Wat een hemelse, zachte lippen. Een warme tong verwelkomt de hare. Ze smaakt lekker zoet. Rosalie laat haar handen onder Vera’s shirt glijden en trekt het over haar hoofd heen uit. Even stoppen ze noodgedwongen met zoenen. Ze wisselen een blik. In elkaars ogen zien ze geiligheid en lust. Het zoenen is allang niet meer teder en lief. ‘Ik wil jou ook,’ kreunt Vera.

 

Oh jee. Zouden die laatste foto’s nog genomen worden? Ik ben bang van niet… Volgende week kun je het slot lezen van dit verhaal!

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.