Kerstspecial deel 1: Op schoot bij de Kerstman

Gepubliceerd op 12 december 2020 om 19:19

Haar telefoon gaat. De hele ochtend heeft ze ongeduldig met het toestel in haar handen gezeten, wachtend op dit ene belletje. Nu het eindelijk zover is zakt de moed haar in de schoenen. Het zal wel weer een afwijzing zijn. Ze dacht dat ze er inmiddels aan gewend zou zijn. Niets blijkt minder waar.

‘Goedemiddag, met Merel.’ Haar keel voelt droog en haar stem klinkt raspend, alsof ze zojuist een hap zand heeft gegeten.
Een vrouwelijke stem aan de andere kant van de lijn begroet haar vriendelijk. ‘Dag Merel, ik zal maar met de deur in huis vallen. We willen heel graag dat jij bij ons komt werken!’
Wat?! Maar dat is fantastisch! 
‘Meent u dat? Daar ben ik superblij mee!’
‘Jazeker. Zou je morgen al kunnen beginnen?’
‘Uiteraard. Ik ben de hele maand beschikbaar. Tot morgen!’ Merel is nog wel langer beschikbaar, maar deze tijdelijke baan loopt maar tot en met de Kerstdagen. Toch is ze enorm blij. De komende weken heeft ze weer inkomsten. Daarna ziet ze wel verder. Bovendien is het een toffe baan. Ze gaat namelijk Kerstmannen aankleden.

Iedereen begint hier met een sneltestje corona

 

De volgende morgen is Merel bijna een half uur te vroeg. Het is geen enkel probleem. Een collega bij de ingang vertelt haar dat ze zich eerst moet melden in de testruimte.
Merel kijkt hem verbaasd aan. ‘Testruimte?’
‘Iedereen begint hier met een sneltestje corona. Duurt maar een kwartiertje. Daarna mag je snorren en baarden plakken, mits je uitslag negatief is.’

Een collega in beschermende kleding coördineert het testen.
‘Mijn naam is Anne. Ik heb een druppel bloed van je nodig,’ vertelt ze, ‘je mag jezelf met dit steriele naaldje in je vinger prikken. Laat je arm maar even langs je lichaam hangen. Dan bloedt het beter.’
Ze zegt het alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Voor haar is dat waarschijnlijk ook zo. Op de tafel tussen hen in ligt het naaldje, keurig verpakt. Merel haalt het naaldje tevoorschijn en drukt deze in de zijkant van het topje van haar middelvinger. Een dikke druppel bloed komt naar buiten.
‘Heel goed!’ Met een pipetje zuigt Anne de druppel op en deponeert deze dan in een opening van iets wat nog het meeste weg heeft van een zwangerschapstest. In een andere opening druppelt ze een heldere vloeistof. Dan wendt ze haar blik tot Merel. ‘Je mag buiten wachten. Over een kwartier mag je je weer bij mij melden. Tot straks.’

Vanochtend gaan wij samen deze twee mannen doen

 

Anne steekt onmiddellijk haar duim op als ze vijftien minuten later binnenkomt. ‘Negatief,’ roept ze, ‘je mag je binnen melden bij Charlotte. Werk ze!’
Charlotte is niet moeilijk te vinden. Haar vrolijke stem schalt door de ruimte. Het is dezelfde stem als gisteren aan de telefoon. Bij haar in de ruimte zitten twee mannen, klaar om omgetoverd te worden tot Kerstmannen.
‘Fijn dat je zo snel kan beginnen. Vanochtend gaan wij samen deze twee mannen doen. Ik ga het je leren, het is niet moeilijk.’ Charlotte lacht en knipoogt naar Merel.
Wat een vrolijke, ondeugende tante is dit. Merel voelt zich direct op haar gemak.
‘Ja,’ vervolgt Charlotte, ‘want de twee mannen die vanmiddag komen moet je al zelf doen. Ik heb een afspraak waar ik niet onderuit kan. Komt goed hoor, schat. Jij kunt dat.’
Heel moeilijk is het inderdaad niet. Eerst een goedpassend pak met een muts en een pruik uitzoeken, daarna de baard, de snor, de wenkbrauwen en het brilletje netjes aanbrengen en voilà, er staat een Kerstman. De twee mannen blijken ook nog eens gezellige gasten te zijn. De ochtend vliegt voorbij.

Charlotte vertrekt tijdens de lunchpauze. ‘Je hebt geluk,’ lacht ze, ‘één van de twee Kerstmannen heeft afgezegd, dus je hoeft er vanmiddag maar één te doen. Zet ‘m op, hè!’
‘Komt goed,’ antwoordt Merel.
Een paar minuten later krijgt ze van Anne een seintje. ‘Hij heeft negatief getest en komt nu jouw kant op.’

 

Als ze maar met hem kon seksen, want jezus nog aan toe, dat kon hij zo verschrikkelijk goed

 

Merel begeeft zich naar de werkruimte en zet alvast een stoel klaar. Dan gaat de deur open. Een man loopt naar binnen.
Dat loopje.
Ergens in haar onderbuik trekken spieren zich samen. Merels vingers klemmen zich om de stoelleuning. Ze vergeet te ademen.
‘Goedemiddag,’ groet de man. Pas dan ziet hij het ook. ‘Merel?’
‘Danny. Godallemachtig, Danny.’
Secondenlang staan ze tegenover elkaar. Hoe lang is het nu geleden? Zeker vijf jaar.
Danny verbreekt de stilte. ‘Hoe gaat het met je?’

Merel wordt overspoeld door herinneringen. Anderhalf jaar waren ze samen. Een stel zijn ze nooit geweest, daar was Danny vanaf het begin heel duidelijk over geweest. Sekspartners oké, verder niets. Danny, bijna twintig jaar ouder dan Merel, had dat allemaal al gehad. Vrijheid, blijheid, was nu zijn lijfspreuk. Merel vond het prima. Als ze maar met hem kon seksen, want jezus nog aan toe, dat kon hij zo verschrikkelijk goed. Toch was het uiteindelijk Merel die afscheid nam. Niet omdat ze niet van hem hield, maar omdat de drang naar vastigheid – samenwonen, kinderen krijgen - voor haar toch te groot bleek te zijn.
‘Merel?’ Danny staat nu vlak voor haar. ‘Hoe gaat het met je?’
‘Goed. Ja, goed. Jeetje, wat een verrassing, ik moet er even van bijkomen hoor.’
Danny lacht. ‘Bijkomen, van mij? Nee toch? Dat is niet nodig, hoor. Zeg, zullen we beginnen?’
Opgelucht wijst Merel hem zijn stoel. ‘Graag.’  

 

Als dit maar goed gaat...
Volgende week lees je het tweede en laatste deel van deze zinderende Kerstspecial!

 

Erotisch verhaal - Kerstspecial

 »