Liefs uit Londen deel 1/3

Gepubliceerd op 22 november 2020 om 20:13

Al vanaf het eerste moment, toen ze tegenover hem zat in zijn riante kantoor, voelde ze een bijzondere klik met hem. En ze wist bijna zeker dat hij dat ook voelde. Want hoewel hij uiterst professioneel en zakelijk het sollicitatiegesprek met haar voerde, moest hij af en toe lachen om haar eerlijke antwoorden. Bijvoorbeeld toen ze vertelde dat ze als stagiaire ooit eens een verkeerde kleurcode had doorgegeven bij het bestellen van een bank. Er werd toen geen okergele bank geleverd, maar een knalroze. Elke keer als hij naar haar lachte, ontstonden er kuiltjes in zijn wangen en begonnen zijn ogen ondeugend te glinsteren. Achter het masker van deze zakenman zat ergens een boefje verstopt.

Pas een half uur later hangen ze op

   Twee dagen na het gesprek belde Thijs al. ‘Monica, ik zou jou graag aanstellen als mijn hoofd inkoop meubilair. Zou jij dit ook willen?’
   ‘Heel graag,’ antwoordde ze. Samen bespraken ze eerst wat formaliteiten, daarna werd het gesprek al snel persoonlijker. Op een hele prettige manier.
   ‘Hoe lang ben je al getrouwd?’ vroeg Thijs.
   ‘Twaalf jaar. We hebben twee kinderen samen. Mag ik vragen of jij getrouwd bent?’ Tijdens de sollicitatie hebben ze het immers alleen over haar thuissituatie gehad. Monica kan zich niet voorstellen dat er naast Thijs geen vrouw zou staan. Ze heeft gelijk.
   ‘Dat mag je zeker. Ja, al veertien jaar. Drie kinderen. Wat doe jij het liefst in het weekend?’
Pas een half uur later hangen ze op. Monica kan niet wachten om het goede nieuws aan haar man te vertellen. Hij kan elk ogenblik thuiskomen. Ze bekijkt zichzelf in de grote spiegel in de hal. Wat ze ziet, bevalt haar.

   De persoonlijke gesprekken zetten zich voort op het werk. Vanwege haar functie heeft Monica nauw contact met Thijs. Regelmatig komt het voor dat ze samen na het werk nog even blijven zitten kletsen op één van de bankstellen in de showroom. Monica vindt dit heerlijk, want tijdens deze gesprekken is Thijs niet de harde zakenman die hij lijkt. Nee, dan komt steeds vaker het boefje in hem om de hoek kijken. Na een paar maanden gaan de gesprekken langzamerhand de ondeugende kant op. Zo ook op deze vrijdagmiddag.

Wat zou je willen ontdekken dan?


   ‘Ik heb niks te klagen. Toch denk ik soms, is dit alles? Ik zou wel meer willen ontdekken. Of is dat vreemd?’ Nog nooit eerder is Monica zo eerlijk over haar gevoelens geweest als nu. Niet tegen vriendinnen, niet tegen haar man. Maar dus wel tegen Thijs. Omdat ze weet dat hij haar niet veroordeeld.  
   ‘Helemaal niet vreemd. Het lijkt mij juist volstrekt logisch. Na zoveel jaren samen is het allemaal niet meer heel spannend. Eerlijk is eerlijk.’
   ‘Ja, precies, dat.’
   ‘Wat zou je willen ontdekken dan?’
Monica bloost. ‘Poeh. Ik zou wel eens met een andere man seks willen hebben. Hongerig en onstuimig, weer een eerste keer met een nieuw lijf.  Begeerd worden door hem. Dat is zo ontzettend spannend.’ 
   ‘Ja, precies dat.’
   ‘Met een vrouw dan denk ik?’
Thijs lacht. In zijn wangen ontstaan kuiltjes. Zijn ogen glinsteren ondeugend. ‘Daar gaat wel mijn voorkeur naar uit inderdaad. Kom, we gaan afsluiten.’ Hij staat resoluut op van de bank.
   ‘Oké.’ De plotselinge wending van het gesprek verwart Monica. Ze probeert het niet te laten merken. Zwijgend loopt ze naar de kantine. Ze zet de laatste koffiekopjes in de vaatwasser, drukt een blokje in het daarvoor bestemde vakje en duwt de klep dicht. Ronkend begint het apparaat aan zijn wasprogramma. Thijs staat al bij de uitgang. Hij houdt de deur open. Snel pakt Monica haar jas van de kapstok en haast zich naar hem toe.
   ‘Sorry, ik wilde niet…’
   ‘Sorry, ik ook niet.’
Monica stapt op hem af. Ze kust hem vol op zijn lippen. Thijs duwt de deur dicht en kust haar terug. Hongerig en onstuimig. Dan gaat zijn telefoon.
   ‘Sorry, ik moet gaan.’
   ‘Ja. Ja, natuurlijk. Ik moet ook gaan.’ Monica glipt langs hem en trekt de deur open. Sneller dan gewoonlijk loopt ze naar haar auto. Als ze wegrijdt, ziet ze hem nog staan, in haar achteruitkijkspiegel. Wat een cliché, dit. Toch kan ze niet ontkennen dat ze hier onwijs van geniet.

 

Volgende week volgt deel 2!


 »