Nirwana

Gepubliceerd op 30 mei 2021 om 18:04

‘Zo, de bodem is gelegd!’ Grijnzend schuift Josephine haar lege bord naar het midden van de tafel en duwt haar stoel naar achteren. De meiden om haar heen zijn ook klaar met eten. Eén voor één stapelen ze hun bord op de hare.


‘We gaan niet direct naar de feestzaal toch?’ informeert Marie-Louise. Ze is eerstejaars en nog maar net lid van de studentenvereniging.
‘Nee hoor. Wij gaan ons eerst lekker opfrissen en optutten. We willen er namelijk piekfijn uitzien op de borrel, want je weet nooit waar je terecht komt,’ antwoordt Josephine.
‘Of met wie,’ grinnikt Stephanie.
Marie-Louise glimlacht naar de beide ouderejaars. ‘Ik ben reuze benieuwd!’

De studentes wandelen de eetzaal uit en verlaten Sociëteit Nirwana, de thuisbasis van de vereniging. 
Josephine slaat een arm om Marie-Louise heen. ‘Ben je zenuwachtig voor je eerste borrel?’
‘Een beetje, maar dat is gezonde spanning. Ik heb er vooral heel veel zin in.’
‘Mooi zo, het komt echt wel goed.’ Josephine drukt haar even dicht tegen zich aan.

 

Stephanie grijpt brutaal zijn das en kust hem vol op zijn lippen

 

Gehuld in korte jurkjes en hooggehakte laarzen stapt het drietal een paar uur later de sociëteit weer binnen. De feestzaal is makkelijk te vinden: het geluid van vrolijke stemmen en schaterend gelach komt hen al tegemoet. Marie-Louise kijkt haar ogen uit. 'Wat een prachtige ruimte. En wow, wat veel mannen!'
Stephanie buigt zich naar de eerstejaars toe. ‘De vrouwen zijn altijd later,’ zegt ze, ‘kom, we gaan drinken. Josephine is al bij de bar!’

Op een dienblad staan al zes glazen wijn en drie shotjes voor hen klaar.
‘Een speciale aanbieding voor deze dames!’ brult de barkeeper. ‘Als jullie allemaal het shotje atten is de wijn gratis!'
Onmiddellijk grijpen de studentes een glaasje likeur, zetten deze tegen hun lippen en gooien hun hoofden achterover. Nog geen seconde later wordt het lege glaswerk onder luid gejoel en gejuich teruggegeven aan de barman. Stephanie grijpt brutaal naar zijn rode das en kust hem vol op zijn lippen. ‘Bedankt, lekkere Galliër!’

Josephine en Marie-Louise nemen het dienblad mee naar één van de vele tafels. Er staan hier meer studenten met een rode das.
‘Allemaal Galliërs hier,’ vertelt Josephine, ‘van het mannendispuut De Galliërs.’
‘Hoi!' Marie-Louise steekt haar hand naar de heren op. Als ze direct daarna een nieuw wijntje van het dienblad pakt wordt ze bedolven door afkeurende geluiden en wuivende wegwerpgebaren.
‘Nee, nee, nee! Ho, ho, ho! Zo makkelijk kom je daar niet mee weg! Binnen onze vereniging maak je persoonlijk kennis met iedereen!’
Marie-Louise kijkt hulpzoekend naar Josephine, maar vangt bot. ‘Als eerstejaars is dat inderdaad wel gebruikelijk,’ zegt ze, ‘wie weet vloeit er nog iets leuks uit voort vanavond.’ En met een knipoog: ‘Die Galliërs zijn best knap trouwens.’

 

'Bas en Vincent zijn lekker. Daar zou ik het zo op kunnen'

 

Marie-Louise laat zich niet kennen. Gewapend met een vol glas wijn gaat ze bij haar tafelgenoten langs. En daarna bij de tafels rondom haar tafel. Anderhalf uur, vele leuke gesprekken en minstens drie drankjes later is ze terug bij Josephine. De zaal is inmiddels bijna vol, want alle andere damesdisputen zijn ook binnengedruppeld. Stephanie is in geen velden of wegen meer te bekennen.

‘Hé dapper groentje, dat heb je goed opgelost.’ Josephine geeft een spontane zoen op haar wang. ‘Zat er nog wat leuks tussen?’
Marie-Louise knikt. ‘Je hebt niks teveel gezegd. Vincent en Bas zijn lekker. Daar zou ik het zo op kunnen.’
‘Wauw, jij hebt smaak.’ Josephine pakt twee volle glazen van de tafel. ‘Proost. Op een mooie avond en op onze vriendschap!’

Zowel de tijd als de alcoholische versnaperingen gaan vliegensvlug. Tussen de meiden en Vincent en Bas klikt het enorm goed.
‘Wil je er nog werk van maken? Zij willen wel. Anders doe ik het, hoor,’ Josephines ogen twinkelen.
Marie-Louise lacht. ‘Ik wil die Galliërs wel wat beter leren kennen. Doe je mee?’
Haar vriendin aarzelt geen moment. ‘Ja. We slepen die twee aan hun dassen mee naar onze kamers.’
Josephine maakt al aanstalten om op de heren af te stappen, maar stopt abrupt als ze Marie-Louise vlak achter zich hoort. ‘Of alleen naar mijn kamer. Er is plek genoeg voor vier.’

Heel langzaam draait Josephine zich om. ‘Wauw. Dat is een interessant voorstel. Houd je van een beetje kinky?’
Marie-Louise knikt. ‘Zeker. Die rode dassen zijn er trouwens uitermate geschikt voor. Ik denk dat wij elkaar wel begrijpen.’
‘Dat weet ik wel zeker,’ glimlacht Josephine. Ze buigt zich naar de mannen en kust ze, allebei. ‘Hebben jullie zin om mee te gaan naar ons appartement?’

 

Eronder dragen ze niets meer dan lange, hooggehakte laarzen

 

Zodra iedereen binnen is, duwt Marie-Louise de deur achter zich in het slot. ‘Heren, ga lekker zitten.’
Bas en Vincent kijken om zich heen.
‘Op het bed, graag.’
‘Wat gaan we doen?’ vraagt Bas.
De dames kijken elkaar aan. Glimlachend ritsen ze elkaars jurk los. De gladde stof glijdt over hun heupen naar beneden. Eronder dragen ze niets meer dan lange, hooggehakte laarzen.
‘Wow,’ zucht Vincent.
‘Nu jullie,’ gebiedt Josephine.

Binnen een minuut zitten de mannen naakt op het bed. Marie-Louise grist een das van de grond, kruipt schrijlings op Vincents schoot, knoopt de stof als een blinddoek om zijn hoofd en duwt hem achterover. Josephine doet hetzelfde bij Bas.
‘Wat een fantastisch uitzicht,’ fluistert Marie-Louise, ‘zullen we deze leukerds eens lekker verwennen?’
‘Absoluut,’ antwoordt Josephine, ‘maar mag ik jou eerst zoenen?’
‘Heel graag zelfs.’

Even blijven de Galliërs angstvallig stil. Pas als ze daadwerkelijk horen dat er uitgebreid gekust wordt, klinkt er jammerlijk gekreun. ‘We willen jullie zien. Mogen we kijken?’
‘Niks daarvan. Jullie mogen ons voelen.’

De vriendinnen laten er geen gras over groeien. Ze verkennen de ontblote bovenlijven van de mannen met hun vingertoppen, met hun lippen en daarna met hun tong. Langzaam dwalen ze af naar beneden.
Marie-Louise laat haar hand om Vincents erectie glijden. ‘Wauw, jij hebt een goede pik, zeg.’
Ze laat haar lippen over zijn eikel zakken en geeft druk met haar tong.
‘Oh, dit is lekker.’
Nu buigt ze zich naar voren en neemt zijn volledige erectie in haar mond. Tot aan zijn ballen en weer terug naar zijn eikel.
‘Verdomme..’ Vincent fluistert bijna.
Bas ervaart en herkent hetzelfde. ‘Dit is geil hè.’

Zonder iets te zeggen wisselen de meiden van plek en gaan door waar ze mee bezig waren, maar met een andere man. Vincent en Bas hebben het niet in de gaten. Pas als Marie-Louise en Josephine beide hun lachen niet meer kunnen inhouden, vertrouwen de heren het niet meer en trekken de das van hun ogen af.
‘Ooooh, jullie boefjes!’ roept Vincent, ‘wat gemeen, wat spannend en wat heerlijk! Bas, wat gaan we hier aan doen?’
‘Hier is maar één oplossing voor,’ grijnst Bas, ‘nu gaan wij de leiding nemen!’

 

Plagend aait Vincent met het puntje van zijn tong langs haar schaamlippen

 

Nog geen minuut later zijn de rollen omgedraaid. Josephine en Marie-Louise liggen naast elkaar op het bed. De roodgekleurde dassen van de mannen, die een paar minuten eerder nog als blinddoeken fungeerden, blijken nu prima dienst te doen als stoffen handboeien.
Bas streelt met zijn vingertoppen over Josephines borsten. Haar tepels verstijven. Hij buigt zich naar voren en likt ze, zachtjes. ‘Prachtig ben je.’

‘Hier is nog zo’n knapperd,’ klinkt het naast hen. Vincent zit geknield tussen de in hooggehakte laarzen gehulde benen van Marie-Louise. Hij kust voorzichtig de binnenkant van haar dijen.
‘Hoger,’ kreunt ze.
Plagend aait Vincent met het puntje van zijn tong langs haar schaamlippen. ‘Nog hoger?’
‘Pestkop,’ gromt Marie-Louise, ‘ik vraag Bas wel. Kijk maar eens hoe lekker hij beft.’

Vincent richt zich op, kruipt achter Marie-Louise en maakt haar handen los.
Ze grist een doosje condooms onder haar kussen vandaan en geeft er eentje aan hem. ‘Neuk me. Ik word hier bloedgeil van.’
Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Hij vleit zich dichter tegen haar aan en duwt voorzichtig zijn eikel tussen haar schaamlippen. Marie-Louise geeft tegendruk en laat zich over zijn volledige erectie zakken.
‘Jij bent echt bloedgeil,’ constateert Vincent. Hij drukt het topje van zijn middelvinger op haar klitje, trekt haar dicht tegen zich aan en begint te stoten. 

Samen kijken ze hoe Josephine geniet van Bas. Hoe haar ademhaling steeds sneller gaat. Hoe haar gezicht vertrekt en haar lijf overdondert wordt door een orgasme. En niet alleen bij haar. Tussen haar benen richt Bas zich op en spuit zijn zaad over haar buik.

‘Oh, fuck, fuck!’ Marie-Louise kronkelt zich tegen Vincent aan. Terwijl haar spieren samenknijpen en haar klit explodeert, voelt ze zijn pik pulseren, diep in haar.